Cumartesi, iş sözleşmesi ya da toplu iş sözleşmesi onu açıkça hafta tatili yapmadıkça yıllık izinden düşülür. Kanun izin süresinin dışında yalnız hafta tatilini, ulusal bayramı ve genel tatili tutar, cumartesi bu üçünden biri değildir.[1] Uyuşmazlık çıktığında asıl soru bu yüzden “cumartesi tatil mi” değil, “hangi belge cumartesiyi hafta tatili yapıyor ve bunu kim ispat ediyor” sorusudur.
Hafta tatili yedi günlük dönem içinde verilen kesintisiz en az 24 saatlik dinlenmedir; beş gün çalışılan işyerinde çalışılmayan cumartesi ise akdi tatildir ve kendiliğinden hafta tatili sayılmaz. Kanun işverene izinleri gösteren bir izin kayıt belgesi tutma yükümlülüğü yükler; cumartesinin hafta tatili olduğunu ileri süren işçi dayandığı sözleşme hükmünü dosyaya koyar. Kullanılmayan izin ücreti sözleşme sona erince son ücret üzerinden istenir, zamanaşımı beş yıldır ve dava öncesinde arabulucuya başvurmak zorunludur.
İçindekiler6 başlık
Cumartesinin İzin Sayımındaki Hukuki Niteliği
İş Kanunu hafta tatilini, yedi günlük bir dönem içinde verilen kesintisiz en az 24 saatlik dinlenme olarak tanımlar.[2] Kanuni hafta tatili tek gündür ve çoğu işyerinde pazara denk gelir. Haftalık 45 saatin beş güne dağıtılması da cumartesiyi kendiliğinden tatile çevirmez, çünkü dağıtım yalnız çalışma süresinin günlere bölünüşünü belirler.[3]
Beş gün çalışılan bir işyerinde çalışılmayan cumartesiye öğretide ve kararlarda akdi tatil denir. Akdi tatil sözleşmeden doğan bir dinlenme günüdür, kanunun izin sayımından çıkardığı hafta tatili ise ayrı bir kavramdır. Bu iki kavramı karıştıran işçi, izin belgesindeki bitiş tarihine haksız yere itiraz etmiş olur.
Basında yer alan “hafta sonu yıllık izinden sayılmaz” başlıklı haberler bu ayrımı çoğu zaman atlar. Yargıtay kararlarında cumartesiyi izin dışında bırakan sebep, işçinin bağlı olduğu sözleşmede o günün hafta tatili olarak yazılmış olmasıdır.
Cumartesiyi Hafta Tatiline Çeviren Belgeler
Cumartesinin izin sayımındaki yeri, işçinin bağlı olduğu belgelerin kullandığı ifadeye göre belirlenir. Aşağıdaki tablo dava dosyasında en sık karşılaşılan ifadeleri ve mahkemenin bunlara verdiği karşılığı gösterir.
| Belgedeki ifade | Cumartesinin izin sayımındaki durumu |
|---|---|
| Hafta tatili cumartesi ve pazar günleridir | İkisi de izin süresinden sayılmaz |
| Hafta tatili pazar, cumartesi akdi tatil ya da dinlenme günü | Cumartesi izinden düşülür, yalnız pazar dışarıda kalır |
| Çalışma saatleri pazartesi-cuma, cumartesi hakkında hüküm yok | Cumartesi iş günü sayılır ve izinden düşülür |
| İzin hesabında cumartesi iş günü sayılır | Açık hüküm, cumartesi izinden düşülür |
| Hiçbir yazılı belge yok, işyerinde cumartesi hep tatil | Personel düzenlemesi ve işyeri uygulaması incelenir, açık hüküm yoksa cumartesi iş günü sayılır |
Toplu iş sözleşmesi kapsamındaki işçilerde belirleyici metin çoğu kez toplu iş sözleşmesidir. Bir kamu kurumunda alt işveren işçisi olarak şoförlük yapan işçinin dosyasında toplu iş sözleşmesi cumartesiyi akdi tatil, pazarı hafta tatili olarak ayrı ayrı düzenliyordu. İlk derece mahkemesi bu düzenlemeyi puantaj, bordro ve banka kayıtlarıyla birlikte değerlendirip ödendiği ispatlanamayan akdi tatil alacağına ve kullandırılmayan 8 günlük izin ücretine hükmetti, bölge adliye mahkemesi istinafı reddetti, Yargıtay da bu kararı onadı.[4]
Toplu iş sözleşmesinde cumartesi için ayrı bir ücret ya da telafi izni öngörülmesi, tek başına o günü kanuni hafta tatiline çevirmez. Cumartesi çalışmasının karşılığı ile izin sayımı iki ayrı taleptir.

İzin Sayımı Uyuşmazlığında İspat Yükü
Yıllık iznin kullandırıldığını ispat yükü işverendedir. Yargıtay’a göre işveren bunu imzalı izin defteri ya da eşdeğer bir belgeyle kanıtlar, belge sunamazsa işçiye yemin teklif edebilir.[5] Kanun da işverene izinleri gösteren bir izin kayıt belgesi tutma yükümlülüğü yükler.[6]
Cumartesi sayımı tartışmasında yük ikiye ayrılır. İşveren hangi tarihler arasında izin verdiğini belgeyle gösterir, işçi ise cumartesinin hafta tatili kararlaştırıldığını ileri sürüyorsa buna dayanak olan sözleşme maddesini, toplu iş sözleşmesini ya da personel yönetmeliğini dosyaya koyar.
Aynı kararda Yargıtay, izin belgelerini ödeme belgesi niteliğinde saydı ve bilirkişi raporuna itirazla geç sunulmuş olsalar bile yargılamanın her aşamasında dikkate alınmaları gerektiğini belirtti.[7] İşçi açısından sonucu açıktır: işverenin belgeleri süresinde sunmadığına güvenerek kurulan bir hesap, dosyanın ilerleyen aşamasında çökebilir.
Bir Dosya Üzerinden Gün Farkı Hesabı
Gün farkının bir davayı nasıl değiştirdiğini aynı karar gösteriyor. Vakıf üniversitesinden emekliliğiyle ayrılan bir öğretim üyesinin davasında bilirkişi, işverenin sunduğu izin belgelerine göre 137 gün izin kullanıldığını hesapladı.
Davacı, cumartesi ve pazar ile bayram ve genel tatiller düşüldüğünde yalnız 99 gün izin kullandığını ileri sürdü, ilk derece mahkemesi de 99 günü kabul etti. Yargıtay hükmü bozdu, çünkü taraflar arasında cumartesiyi hafta tatili yapan bir sözleşme ya da anlaşma yoktu. Mahkemeden, belgelere göre kullanılan izne denk gelen bayram, genel tatil ve hafta tatili günlerini düşerek kullanılan süreyi yeniden belirlemesi istendi.[8]
Fark küçük izinlerde de birikir. Pazartesi başlayıp üçüncü haftanın cumartesisinde biten 20 takvim günlük bir izinde 2 pazar ve 3 cumartesi bulunur.
- Cumartesi iş günüyse kullanılan izin 18 gün sayılır (20 eksi 2 pazar).
- Cumartesi de hafta tatiliyse kullanılan izin 15 gün sayılır (20 eksi 2 pazar eksi 3 cumartesi).
- Her yıl aynı düzende izin kullanan işçide beş yılın sonunda fark 15 güne ulaşır.
Bilirkişi raporu bu iki hesabı ayrı ayrı göstermiyorsa itiraz dilekçesinde alternatif hesap istenir. Mahkeme cumartesi konusundaki kabulünü belirlediğinde doğru rakam raporda hazır olur, ek rapor için zaman kaybedilmez.
Dava Yolunda Sıralama ve Usul Hataları
Çalışma sürerken eksik sayılan izin para alacağına dönüşmez, işçi o günleri izin olarak kullanmayı ister. İzin ücreti talebi iş sözleşmesi herhangi bir nedenle sona erdiğinde doğar ve son ücret üzerinden hesaplanır.[9] Yıllık izin ücretinin zamanaşımı beş yıldır ve sözleşmenin sona erdiği tarihten başlar.[10]
Dava açılmadan önce arabulucuya başvurmak dava şartıdır, son tutanak dava dilekçesine eklenir.[11] Belirsiz alacak davası 7589 sayılı Kanunla kaldırıldığından, gün sayısı bilirkişi hesabına kalan dosyalarda kısmi dava açılıp tahkikat sonunda bir defaya mahsus artırım yapılabilir.[12]
Aşağıdaki tablo, cumartesi sayımına dayanan izin ücreti davalarında sık rastlanan hataları ve sonuçlarını gösterir.
| Hata | Sonuç |
|---|---|
| Sözleşme ya da toplu iş sözleşmesi dosyaya konmadan cumartesinin tatil olduğunu ileri sürmek | Cumartesi iş günü kabul edilir, talep edilen gün farkı düşer |
| Akdi tatil ücretini izin sayımıyla aynı kalemde istemek | Kalemler ayrışmaz, bilirkişi hesabı karışır |
| İşverenin geç sunduğu izin belgelerine yalnız süre itirazıyla karşı çıkmak | Belgeler ödeme belgesi sayılıp hesaba katılır |
| Yenilenen dosyada duruşmaları takip etmemek | Dava açılmamış sayılır, esasa hiç girilmez |
Son satırın somut bir örneği var. Emekli bir işçi, toplu iş sözleşmesine göre cumartesinin de hafta tatili sayılması gerektiğini ileri sürerek izin ücreti davası açmıştı, ancak dosya işlemden kaldırılıp yenilendikten sonra davacı vekili belgesiz mazeretlerle duruşmalara katılmadı. İlk derece mahkemesi iş davalarında uygulanan basit yargılama usulü gereği davayı açılmamış saydı, bölge adliye mahkemesi belgelenmeyen mazeret nedeniyle istinafı reddetti, Yargıtay da bu kararı onadı.[13]
Basit yargılama usulüne tabi bir davada dosya yenilendikten sonra bir kez daha takipsiz bırakılırsa dava açılmamış sayılır. Cumartesinin hafta tatili olup olmadığı sorusu bu durumda hiç incelenmez.

Cumartesi ve Yıllık İzin Sayımı Hakkında Sorular
Mahkemeye gitmeden önce en çok merak edilen noktalar şunlardır.
Buradaki bilgiler genel niteliktedir. Cumartesinin sizin sözleşmenizde nasıl düzenlendiği izin hesabını doğrudan etkilediği için belgelerinizi bir avukatla birlikte incelemeniz yerinde olur.
Kaynaklar
- 4857 sayılı İş Kanunu m.56/5 ↩
- 4857 sayılı İş Kanunu m.46/1 ↩
- 4857 sayılı İş Kanunu m.63/1 ↩
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E.2025/9867 K.2026/1861, 02.03.2026 ↩
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E.2021/8616 K.2021/15270, 02.11.2021 ↩
- 4857 sayılı İş Kanunu m.56/6 ↩
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E.2021/8616 K.2021/15270, 02.11.2021 ↩
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E.2021/8616 K.2021/15270, 02.11.2021 ↩
- 4857 sayılı İş Kanunu m.59/1 ↩
- 4857 sayılı İş Kanunu m.59/1 ve Ek m.3 ↩
- 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m.3/1-2 ↩
- 6100 sayılı HMK m.109/4 ↩
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E.2023/13458 K.2023/18137, 27.11.2023; 7036 sayılı Kanun m.7/1; 6100 sayılı HMK m.320/4 ↩
- 4857 sayılı İş Kanunu m.56/5 ↩